Kopczyński

"W tych wierszach - tu cytuję Adama Ważyka - szamoce się, rozpacza, szydzi boleśnie humanista, który stracił wiarę w ludzki sens swoich czasów", ja zaś dodam, że w owych sześciu niewielkich utworach, z których każdy napisany jest w innym metrum i w innym układzie wierszowym, prostota tak mistrzowsko ożeniona jest z wyrafinowaniem, czułość z drapieżnością, rzewna melancholia zaś z gryzącą ironią, iż czyni to je godnymi zaszczytnego porównania z najlepszymi dziełami ówczesnej liryki europejskiej. Są to oczywiście, a przynajmniej są w głównej mierze, utwory dla poetów (ciężko bowiem znaleźć dla nich odpowiedniego odbiorcę), czytelnicy mniej wyrobieni chętniej bowiem sięgną do innych wierszy Syrokomli: takich na przykład, w których znajdą rzewnie opowiedzianą historię z życia (Pocztylion), celnie wypunktowaną satyrę socjalną (Hulaj dusza, Lalka), realistycznie odmalowany obrazek niedoli chłopskiej (Z wrażeń poleskiej podróży,) albo też liryczny, prześwietlony prawdziwym uczuciem pejzaż białoruski czy litewski.

Kopczyński .